Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Βροχή






Βρέχει συχνά στην ερημιά της καρδιάς μου
Η απεραντοσύνη του μυαλού μου βουλιάζει
στο ξύπνημα των ονείρων μου
που κουρασμένα μάχονται και πάλι για την ελπίδα
Τα θαύματα που μου χαρίζεις, βροχή
λυτρώνουν την ταραγμένη μου ψυχή
Αναπολώ στο άκουσμά σου το παρελθόν μου
γεμάτη δάκρυα και πόνο
Θυμάμαι ακόμη τα πρόσωπα εκείνων που αγαπώ
και συνάμα αυτών που με μισούν
Βρέξε και πάλι, ουρανέ
Δώσ' μου το έναυσμα να συνεχίσω


Σούζυ

Ταξίδι...




Φεύγω μου είπες, πάω ταξίδι
Κάπου που δεν υπάρχει φως
Κάπου στενάχωρα, με άδειους δρόμους
Φοβήθηκα
Αρνήθηκες να μου δώσεις την ουσία που σε εκστασιάζει
Και που στον καινούριο σου κόσμο κυριαρχεί
Δεν με άφησες να αλλάξω το φόρεμά μου
κι έτσι συνέχισα να φοράω το άτονο καφέ
Δεν ήθελες να βάλω στην τσάντα μου το κομμάτι εκείνο της καρδιάς
Σε αυτό το ταξίδι βαδίζεις μόνος
Πάλι με ξέχασες...


Σούζυ
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget