Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Aνακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2009.

Στο Νάνο Βαλαωρίτη το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας







Aνακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2009, από τη Διεύθυνση Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, τα οποία αφορούν τις εκδόσεις του έτους 2008

Αναλυτικά :

Το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας απονέμεται ομόφωνα στον Νάνο Βαλαωρίτη για το σύνολο του έργου του.

Το Βραβείο Περιοδικού απονέμεται κατά πλειοψηφία εξ ημισείας στα περιοδικά «πόρφυρας» και «Εντευκτήριο» για την συμβολή τους στην προβολή και διάδοση της ελληνικής λογοτεχνίας.

Το Βραβείο Ποίησης απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Λευτέρη Πούλιο για το έργο του με τίτλο «Η κρυφή συλλογή», εκδόσεις Κέδρος.

Το Βραβείο Διηγήματος απονέμεται ομόφωνα εξ ημισείας στους : Τόλη Νικηφόρου για το έργο του με τίτλο «Ο δρόμος για την Ουρανούπολη», εκδόσεις Νεφέλη και Αργύρη Χιόνη για το έργο του «Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες», εκδόσεις Κίχλη.

Το βραβείο Μυθιστορήματος απονέμεται ομόφωνα στον Γιάννη Ατζακά για το έργο του «θολός βυθός», εκδόσεις Άγρα.

Το βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Χρίστο Ρουμελιωτάκη για το έργο του «Ασκήσεις αυτογνωσίας», εκδόσεις Τυπωθήτω.

Το βραβείο Χρονικού - Μαρτυρίας απονέμεται ομόφωνα στην Αλεξάνδρα Δ. Ιωαννίδου για το έργο της «Υπόθεση Γκράνιν : Η λογοτεχνική κριτική στο εδώλιο - : Η δίκη της “Επιθεώρησης τέχνης” το 1959 και η απολογία του Κώστα Κουλουφάκου», εκδόσεις Καστανιώτη
...
Από την εφημερίδα Καθημερινή


Λίγα λόγια για το Νάνο Βαλαωρίτη



«Σπάω την πένα μου πάνω στα βράχια του νησιού / Απέσβετο λάλον ύδωρ - ο βράχος θρυμματίζεται / Η αθάνατη πένα ανέπαφη - με άφησε η γυναίκα μου / Είνε πιο δύσκολο να καταστρέψεις μια πένα από μια πέτρα...».

Ο Νάνος Βαλαωρίτης, από τους μεγαλύτερους εν ζωή σύγχρονους ποιητές με διεθνή αναγνώριση, μία από τις πιο αυθεντικές και πρωτότυπες φωνές της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά κι ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος.(...)

Ο δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη είναι μια πολύπλευρη και πολυσχιδής προσωπικότητα. Η ποίηση, ο κριτικός στοχασμός, η αφηγηματική πεζογραφία και θεατρική γραφή, στα ελληνικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά, αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις στις οποίες εκτυλίσσεται η πνευματική του δραστηριότητα. Μέσα σ' αυτήν και η ζωγραφική.





Γεννημένος στη Λοζάνη της Ελβετίας, από το 1939, οπότε εμφανίζεται στον χώρο της ποίησης, μέχρι σήμερα βρίσκεται σε πνευματική εγρήγορση, με ένα πλούσιο ποιητικό, πεζογραφικό, δοκιμιακό και μεταφραστικό έργο. Γράφει ασταμάτητα και ενδιαφέρεται για τα κοινά - τα τελευταία χρόνια εντάχθηκε στους Οικολόγους Πράσινους. Η γνωριμία του στο Παρίσι με τον Αντρέ Μπρετόν και τους υπερρεαλιστές, αλλά και με τον Ανδρέα Εμπειρίκο, υπήρξε καθοριστική. Στην περίοδο της Χούντας αυτοεξορίστηκε στην Αμερική, όπου δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία και γραφή στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο (1968-1996).

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα - τρία Κρατικά Βραβεία (το πρώτο το αρνήθηκε). Το 1976 αρνήθηκε την πρόταση να γίνει αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
(...)
Πηγή: εφημερίδα Έθνος


Και τώρα στα ...δικά μας

Το περιοδικό Εντευκτήριο εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη
Μπορεί κανείς να το επισκεφτεί ηλεκτρονικά αν πατήσει εδώ

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

Αφορμήσεις

Στην πρώτη μας συνάντηση διαβάσαμε το τετράστιχο του Χάιλντερλιν
Έτυχε να πέσουν στα χέρια μας οι φωτογραφίες που δημοσίευσε γνωστή Γαλλική εφημερίδα
Ήρθε κι έδεσε!



Διαφάνεια 1
-->
Τις  διαβατάρικες  μην  τουφεκάς  αγριόχηνες
Άσ’  τες  να  φύγουν  κατά  το  βοριά.
Σα  ρίξεις  τουφεκιά,  τουφέκα  το  ζευγάρι
Μην  αποχωριστούν  τα δυο  πουλιά
          Ένα  τετράστιχο  του  Χάιλντερλιν

"Ένα τετράστιχο του Χάιλντερλιν" : Ο Ζήσιμος Λορεντζάτος στο ομώνυμο βιβλίο του προσθέτει το ιδιόχειρο υστερόγραφο:

Υ.Γ. Ελληνικό αντίστοιχο:
Δύο πουλάκια ήμασταν, τα δυο αγαπημένα,
Και πέρασ' ένας κυνηγός και σκότωσε το ένα.
Ανάθεμά σε κυνηγέ που σκότωσες το ένα
Και δε μας σκότωσες τα δυό να πάμε αγκαλιασμένα
                                         Ζήτα Λάμδα

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Αντιγόνη με εικόνες

Όταν  η Αντιγόνη του Σοφοκλή εικονογραφείται με εξαιρετικό τρόπο τρέφει τη δική μας δημιουργικότητα και μας ωθεί να αγκαλιάσουμε το αρχαίο κείμενο , να επιχειρήσουμε μέσα από άλλο δρόμο να το κατανοήσουμε και να το αποδώσουμε περιληπτικά με τη βοήθεια της εικόνας.
( ίσως όχι πάντα σωστά, αλλά η προσπάθεια και η τριβή μετράνε )

Αφορμή και όχημα για την προσπάθεια αποτέλεσε η Αντιγόνη
από τη σειρά ΑΡΧΑΙΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΣΕ ΚΟΜΙΚΣ
των Τάσου Αποστολίδη και Κώστα Αρώνη
εκδόσεις Μεταίχμιο

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Αχνή

Μας κέρδισε το παιχνίδι των ποιητών και το επιχειρήσαμε ξανά με καινούργια λέξη. 
"Αχνή" και το τοπίο ... θολό


1.Μια φωνή




Σε έναν κόσμο σκληρό
κρύο, αντιπαθητικό
μια φωνή προσπαθεί
ανάστημα να σηκώσει
μα στη μοναχική φωνή
ποιος σημασία θα δώσει;


Τι κι αν ουρλιάζει δυνατά
ηχεί σιγά, ψιθυριστά 
γιατί μέσα στο πλήθος
και η πιο βροντερή φωνή
σβήνει, γίνεται αχνή
και χάνεται συνήθως


Ποιος την ακούει τη μοναχή φωνή
όταν το πλήθος την ποδοπατεί;
Κι έτσι γίνεται η δυνατή αχνή
κι η ουσία,  ενόχληση απλή

                                          ΓΣ

2.


  

Όταν τα μάτια σου κοιτώ
χάνομαι μέσα στο κενό
τα μάτια σου κοιτάζω 
και βαριαναστενάζω

Κι όταν η αχνή σου η φωνή 
στ' αυτί μου ψιθυρίζει
τη μάταιή μου τη ζωή
με μελωδία γεμίζει

Φωνή γλυκειά και τρυφερή
φωνούλα σαν τ' αηδόνι
αχ, η φτωχή μου η καρδιά
θα σπάσει σαν μπαλόνι

                                            Ιωάννης Κομνηνός






3.




Αχνό το είδωλο στο τζάμι
Αχνό τοπίο στην παλάμη
Αχνά τα σπίτια στη βεράντα
Αχνοί οι δρόμοι που ξέρω, πάντα


Ο όχλος κι οι φωνές αχνές
Το φως και οι σχισμές αχνές
Τα λόγια και οι υποσχέσεις
Οι προσδοκίες και οι σχέσεις
Αχνές

                      Β





4.




Η μορφή της ζωής φαντάζει μια αχνή οπτασία, μπροστά στην επιβλητική μαυροντυμένη φιγούρα του
Θανάτου.
Μ' αυτή την ιδέα για πυξίδα πορεύονται στη ζωή τους.
Με τα φύλλα του σκότους τρέχουν να προλάβουν 
να γεμίσουν τη ζωή τους με ανούσιες απολαύσεις.
Μικρή, αλήθεια;
Να χλωμιάζουν εκατό χρόνια ζωής, μπροστά σε μια στιγμή θανάτου;
Μ' αυτή τη σκέψη οδηγό πορεύονται.
Τρέχουν να ξεφύγουν και σπαταλάνε έναν αιώνα ζωής
κατατρεγμένοι από μια στιγμή θανάτου
Αχνή αλήθεια η σιλουέτα της ζωής, μπροστά στην επιβλητική μαυροντυμένη φιγούρα του 
Τέλους.

                                                                  Σκιά







5.





Αχνή προβάλλει η μέρα
Αχνή αυγή
Μα πού μυαλό για ποίηση
και ρομαντικές αναζητήσεις


Α, να μην ξεχάσω
Ένα κιλό άχνη
Για τους κουραμπιέδες.


                  Γ